GAÑADOR DO IV CERTAME LITERARIO X.C. GÓMEZ ALFARO "HOMES E MULLERES DO MAR"

O gañador do IV CERTAME LITERARIO X.C. GÓMEZ ALFARO “HOMES E MULLERES DO MAR” é

Rodrigo Buján Fernández de 11 anos de idade,  de Tui (Pontevedra)

co relato "O rescate de Xosé".

 

O premio entregarase o día 1 de xuño ás 11:00 horas na sede de OR.PA.GU.

 

O rescate de Xosé

 

A Garda é un pobo pesqueiro e mariñeiro, moi próspero e que vive fundamentalmente da pesca do peixe espada, os seus habitantes son alegres e divertidos e todos os anos celebran a festa do peixe espada en honor ao peixe polo que é máis coñecida a cidade. As augas do mar da Garda están cheas de peixe espada que os mariñeiros/as van a pescar todos os días para vendelos.

Un día os mariñeiros comezaron a decatarse de que case non había peixe espada nas augas do mar da Garda, cada día pescábase menos e sen darse conta todos os peixes espada desapareceron. A xente comezou a preocuparse porque non tiñan recursos para manter as súas familias, a vida tornábase cada día mais triste, os mariñeiros/as regresaban as súas casas  cas redes valeiras, ninguén podía entender o que pasará e preguntábanse que fixeran mal para chegar a esta situación.

Un día Xosé, un dos mariñeiros máis vellos saíu co seu barco mar dentro, intentando buscar unha explicación a repentina desaparición dos peixes espada. Tras horas navegando e cando xa ía a retornar ao porto, de súpeto viu algo prateado na superficie da auga, acercouse, sorprendentemente era un banco de peixes espada, decidiu seguilos. Ao cabo dun intre, e tras un tempo seguindo aos peixes o seu barco estampouse contra una rocha e caeu ao mar, tras un momento de confusión, visualizou no fondo do mar, sentiu moita pena e tristura e non daba crédito ao que estaba ocorrendo.

Os peixes espada grandes estaban intentando rescatar as crías, co as súas espadas intentaban cortar os plásticos e apartar o lixo, pero non eran capaces debido a gran cantidade que había, ao ver iso Xosé regresou o mais rápido que puido ao porto da Garda e avisou aos seus compañeiros/as mariñeiros e a toda a poboación. Cando lles contou a situación todos os mariñeiros colleron os seus barcos e as súas escafandras para rescatar as crías de peixe espada. Durante horas e días os mariñeiros/as e habitantes da Garda, xunto cos peixes espadas adultos, rescataron a centos, miles de peixes que estaban atrapados. Todos estaban moi cansados pero tamén moi contentos!!!, as crías de peixe espada salvaranse.

A pesar de que se salvaran as crías de peixe espada o mar seguía cheo de residuos e plásticos, e iso era moi grave. Xosé decidiu facer unha fundación chamada “Limpamos o mar” para que todos os cidadáns da Garda axudaran a limpar o mar e evitaran verter residuos e plásticos. Querían ensinar a todo o mundo o dano que os vertidos estaban provocando no mar, e a contaminación que había nas augas. Todo o mundo implicouse no proxecto e todo o mundo colaboraba!!!, sobre todo os nenos que todos os sábados pola mañá ían a limpar as praias para retirar os plásticos que chegaban do mar. Os nenos incluso deixaron de  utilizar cousas que lle gustaban moito como palliñas de plástico para beber o zume o a leite.

Pouco a pouco comezaron a aparecer peixes espada no mar da Garda, os mariñeiros comezaron a pescar e a xente volveu a ser alegre e divertida. Todos déronse conta de que había que respectar ó medio ambiente e ninguén volveu a tirar nunca máis lixo ao mar da Garda que se converteu nun mar limpo. Tamén déronse conta de que o uso de plásticos era un verdadeiro perigo para o planeta, e que senón se deixaban de utilizar pronto os recursos do mar desaparecerían para sempre, e que si trataban mal o planeta todo tornaríase en contra dos seres vivos.

O que fixeron os habitantes da Garda foi un exemplo para todo o mundo, e cada día mais xente comprometíase ca causa, respectando o medio ambiente, e respectando a natureza.

 

A fundación que Xosé creara organizou un concurso que premiaba iniciativas a favor de portexer o medio ambiente, como non, os primeiros en gañar foron os nenos da Garda que coa súa iniciativa de limpar as praias e deixar de usar plásticos, xa nunha idade moi temperá souberon o que era coidar a natureza. Os nenos estaban moi contentos e organizaron unha gran festa para celebrar o premio, asi comezou unha nova festa na Garda, a FESTA DO MAR!!!, pero iso xa é outra historia. 

 


BASES DO IV CERTAME LITERARIO X.C. GÓMEZ ALFARO "HOMES E MULLERES DO MAR"

IV CERTAME LITERARIO X.C. GÓMEZ ALFARO

 “HOMES E MULLERES DO MAR”

A Organización de Produtores Palangreiros Guardeses (ORPAGU), en colaboración coa Editorial Galaxia, con desexo de promocionar a literatura galega e iniciar aos mais cativos no mundo literario, convoca a cuarta edición do certame literario “HOMES E MULLERES DO MAR”.

Este premio poderá ser alcanzado por todos os autores e autoras cun relato curto escrito en lingua galega concorde coa idade, tema e valores sinaladas nas bases do concurso excepto as persoas gañadoras de edicións anteriores.

 

IDADE

 De 10 a 12 anos.

 

TEMA

 “Homes e mulleres do mar”

 

PARTICIPANTES

 Nenos e nenas de 10 a 12 anos de toda Galicia.

 A persoa premiada non poderá participar na edición consecutiva. 

MODALIDADE E CATEGORÍAS DOS RELATOS

 Unha única modalidade na que inclúa o idioma galego. 

 Cada participante só pode presentar un escrito.

 Os traballos presentados terán unha extensión mínima de dous folios e máxima de seis.

 Formato de texto, arial 11 a dobre espazo e por unha soa cara.

 Deberán ser orixinais e inéditos, polo que non se terán en conta aqueles que xa fosen presentados e premiados en outros concursos.

 Os traballos presentados deberán ser de ficción, polo que o xurado non admitirá ensaios ou redaccións sobre o tema proposto.

ENTREGA DOS RELATOS

 Os relatos en formato papel presentaranse na oficina da Organización de Palangreiros Guardeses (OR.PA.GU.) na dirección calle Manuel Álvarez, 16 (baixo), C.P.36780 A Guarda (Pontevedra) en horario de 09.00 h a 14.00 horas de luns a venres.

 Os relatos entregaranse en formato papel dentro dun sobre cerrado, POR TRIPLICADO e sen asinar.

 Axuntarase outro sobre cerrado que conterá no seu interior o nome e apelidos, idade, dirección, correo electrónico e teléfono do autor. 

 No exterior de ambos sobres deberá constar a referencia do concurso “Homes e mulleres do Mar” e titulo da obra.

 

PRAZO DE ADMISIÓN

 Dende o 01 de abril ata o 30 de abril.

 

PREMIOS

 Unha tablet, un galardón e un lote de libros da Editorial Galaxia.

 A entrega do premio será nun acto que se celebrará o día 01 de xuño na sede da Organización.

 

XURADO

Teremos o privilexio de contar cos seguintes escritores, que valorarán a orixinalidade que propoñan os relatos presentados, así como un estilo e calidade narrativa.

Raquel Castro (Alxén - Salvaterra de Miño – Pontevedra. 1971): Licenciada en Filoloxía galego-portuguesa e Filoloxía Hispánica dá clases de educación secundaria. En 1999 fundou a Asociación Teatral de Alxén da que é presidenta e comezou a dirixir o grupo de teatro Ata Sempre de Alxén de dita asociación. Escribe as pezas dos dous grupos que pertencen á Asociación, infantil e adultos. Tamén escribiu pezas para o grupo de teatro do CEP Carlos Casares de Alxén. É secretaria da Asociación Cultural e Folclórica Os do Eido de Alxén e da Escola de Xadrez de Salvaterra de Miño.

No IES Ribeira do Louro, onde traballa, coordina o Premio Roberto Vidal Bolaño de Teatro que se convoca en colaboración coa Editorial Galaxia e o Concello de O Porriño. Neste mesmo centro dirixe un grupo de teatro de alumnos e alumnas da ESO.

 Entre os seus premios, atopase o Premio de Honra nos premios Estornela de Teatro que convoca a Fundación Xosé Neira Vilas coa obra As terapias da doutora Ledicia.

Manrique Fernández (Sistallo – Cospeito - Lugo. 1965): Licenciado en Xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid, traballou en Galicia en distintos medios de comunicación. Entre 2002 e 2017 exerceu de director-xerente da Fundación Rogelio Groba. Froito da colaboración co compositor naceron diversos traballos, como a súa biografía autorizada, “Meditacións en branco e negro” (Xerais, 2000); ou libro de conversas “Diabolus in musica” (Galaxia, 2011). Tamén xurdiron outras colaboracións como letrista dalgunhas das súas composicións: as óperas “Floralba” e “Pedro Madruga. O noso Rei”, unha ópera infantil (adaptación do conto de Charles Perrault “O gato con botas”), a cantata “Corpus en Ponteareas”,  o réquiem “Samaín. Réquiem galego”,  e varias cancións.

O libreto da ópera “Floralba” e máis un poema longo que a inspirou, foron recollidos nun volume co mesmo título (Egasur, 1999); pouco máis tarde publicou tamén o libro “Ponteareas máxica. Mitos, ritos e lendas” (Asociación de Comerciantes de Ponteareas, 2002). Ademáis é autor da colección de relatos “Crónicas de Embora” (Toxosoutos, 2014), a novela “Tres feridas” (Belagua, 2015), e a obra de teatro infantil “Hermes, aprendiz de mago” (Galaxia, 2017).

Na actualidade escribe un blog con recensións literarias ("O meu andel") e colabora co Concello de Ponteareas na organizaión de actividades culturais, como o ciclo "Venres D_letras".

Diego Giráldez (O Porriño- Pontevedra. 1976): Leva toda súa vida profesional vinculado ao xornalismo. Dirixiu distintos xornais e revistas, colaborou como columnista de opinión en medios como A Nosa Terra, A Peneira ou Xornal de Galicia, e, a través de reportaxes culturais, con El País. Na actualidade escribe para o diario dixital Praza Pública e a Revista Luzes e dedícase profesionalmente á comunicación corporativa. 

Licenciado en Historia da Arte, ten varios traballos publicados que van dende a arquitectura ata a historia económica. Sen renunciar á creación literaria, con vinte anos participou, canda outros autores, no poemario “Baldío”. Máis tarde, en 2016, saía á luz o seu libro “Galería de saldos”, o seu primeiro traballo literario de narrativa. Este libro de relatos valeulle o aplauso unánime de crítica e público, sendo elixido “Autor galego do ano” polo lectorado da revista Fervenzas Literarias. 

En 2010, gañou o Premio Literario “José Saramago” de relato curto. Ese mesmo ano recibíu no seu pobo o Premio Círculo “Cultura”. En 2015, fíxose co primeiro accésit do Certame Nacional de Narracións Breves “Modesto R. Figueiredo” e un ano despois gañaba o prestixioso premio literario “Manuel Murguía”. O seu último libro publicado é a novela "Hotel para coleccionistas discretos”.

 

FALLO

 Será publicado o día 14 de Maio do 2019, na páxina web da Organización de Palangreiros Guardeses (http://www.orpagu.com)

 

OBSERVACIÓNS

 Para calquera consulta sobre o concurso ou as súas bases, pode dirixirse a seguinte dirección de correo electrónico: concursorelatosorpagu@gmail.com 

 A Organización reservase os dereitos de reprodución gratuíta dos relatos presentados, citando sempre o nome e apelidos do autor ou autora.

 As obras serán validadas pola organización do concurso, reservándose o dereito de non facer públicas aquelas obras que se consideren non adecuadas ao espírito do concurso por diversos motivos, como pode ser por contido ofensivo.

 As obras non premiadas serán arquivadas ou destruídas pola Organización, garantindo así que non se fará ningún uso indebido do seu contido. Se o autor/a o indicase expresamente no momento da inscrición, devolverase a súa copia.

 O feito de participar supón a total aceptación das presentes bases, así como a decisión do xurado.

 A Organización queda facultada para resolver calquera continxencia non prevista nas bases.

 A Organización de Palangreiros Guardeses, en cumprimento da Lei Orgánica 15/1999, do 13 de Decembro, de Protección de Datos de Carácter Persoal, informa que os datos persoais que Vd. nos proporciona, serán engadidos no ficheiro CERTAME LITERARIO X.C. GÓMEZ ALFARO“HOMES E MULLERES DO MAR”

 O certame literario X.C. GÓMEZ ALFARO“HOMES E MULLERES DO MAR”, titularidade de esta entidade,  ten como finalidade e xestionar, difundir e fomentar o interese cultural e social organizado por ORPAGU no ámbito das súas competencias.

 Se o desexan, poden exercitar os dereitos de acceso, rectificación, cancelación e oposición dirixíndose á oficina de Orpagu en A Guarda, calle Manuel Álvarez, número 16 – baixo. 

 

 

Descarga
BASES IV CERTAME LITERARIO HOMES E MULLERES DO MAR
BASES IV CERTAME LITERARIO HOMES E MULLE
Documento Adobe Acrobat 109.4 KB

CARTEL GAÑADOR DA XV FESTA DO PEIXE ESPADA

A gañadora do concurso do CARTEL DA "XV FESTA DO PEIXE ESPADA" é

Saray Vicente Paz do Colexio "CEIP A Sangriña".


GAÑADOR DO III CONCURSO DE RELATOS "HOMES E MULLERES DO MAR"

O gañador do III CONCURSO DE RELATOS “HOMES E MULLERES DO MAR” é

Igor Álvarez Cividanes de 11 anos de idade,  de O Rosal(Pontevedra)

co relato "O Soño de Uxio".

 

O premio entregarase o día 2 de xuño ás 11:00 horas na sede de OR.PA.GU.

 

O soño de Uxío

 

Moi preto do porto da Guarda vive Uxío, un neno de 11 anos que cursa 6ºEP, acompañado da súa nai Carme “a do Xocas” e do seu avó Antón “o mexillón”. O seu pai caeu ó mar dende o barco no que faenaba, adicado á pesca do peixe espada, nunha noite do verán de 2012 e o seu corpo nunca apareceu pero na casa sempre o teñen presente, sobre todo no verán, na festividade da Virxe do Carme.

 

Dende ben pequeño Uxío pasa horas vendo o mar dente a ventana da súa casa, encantalle ver como os mariñeiros se preparan para marchar coas súas gamelas e regresan horas máis tarde cargados, no mellos dos casos, con sardiñas, barbos, fanecas, polvos… Uxío ten claro que algún día el será un deses mariñeiros.

 

Carme, a nai de Uxío, pasa a maior parte das tardes na chabola de Lola, atando redes polo que o neno pasa as tardes co seu avó, primeiro fai os deberes do colexio e logo soen sair xuntos, se o tempo o permite, de pesca na pequeña gamela do avó, chamada Rosiña, como a avoa xa falecida fai moitos anos.

 

Unha tarde de verán, cunha temperatura moi agradable na Guarda, soleada, sen vento, co monte Tegra cuberto pola súa típica gorra de néboa, Uxío e mailo avó preparáronse  para saír ó mar, puxeron os chalecos salvavidas, colleron as nasas…. e xusto cando estaban a punto de botar a gamela á auga fixáronse que había dous homes colocando unha pancarta no porto anunciando a Festa do Peixe Espada. A Uxío chamoulle a atención que había un fermoso peixe espada debuxado.

 

O avó prometeulle que o levaría a probar os deliciosos pratos que nesta festa preparan comas as croquetas, salpicón, empanada… elaborados con este delicioso peixe, pero agora había que marchar. Cando partiron o avó estaba pensativo e dixo que tiña o presentimento que non sería unha tarde calquera. Uxío sabía que nos temas de pesca o seu avó era moi sabio pois levaba dende os 15 anos sendo mariñeiro. Entón Uxío estivo calado un bo rato e cando se decidiu a falar co avó… un sorprendente golpe de mar tirou a gamela “Rosiña”. Uxío estivo un bo rato baixo auga, estaba angustiado, non entendía que pasara, non sabía onde estaba o avó, non se orientaba… ata que por fin logrou saír á superficie pero non era capaz de localizar ó avó, non había tempo que perder, tiña que nadar e localizar a gamela e o avó, nadou e berrou todo canto poido durante uns minutos que lle pareceron horas ata que… por fin escoitou uns berros

 

-        Aquí Uxío, estou aquí!!!

 

Era a voz do avó, estaba agarrado a Rosiña, moi preto do lugar onde se atopa el, pero co zunido do mar case non o escoitaba. O rapaz chegou onda o avó e xuntos decidiron nadar hacia unha illa que se divisaba. O esforzó era moi grande e coa axuda de Rosiña podían permitirse descansar un pouquiño pero unha vez máis… outra desgracia. Un novo golpe de mar levouse a Rosiña, o avó e o neto tiveron que seguir a nado ata a orilla daquela pequeña illa que divisaban, incluso lle pediron axuda á Virxe do Carme.

 

Chegaron esgotados, o primeiro que fixeron foi deitarse na area un longo espazo de tempo. Durmiron e Uxío ata pensou que todo aquilo era un soño e que pronto chegaría a súa nai para despertalo e ir ó colexio.  Pero non, os dous estaban realmente nunha illa  sen nada máis que a roupa que levaban posta.

 

Xa anoitecía cando Uxío escoitou a voz do avó chamando por el:

 

-        - Desperta Uxío, temos que refuxiarnos, vai moito frío e posiblemente vaia chover.

 

Xuntos lograron chegar ata un vello castelo onde se abrigaron do frío que facía, Uxío estaba sorprendido daquel lugar pero soamente pensaba se ese sería o final das súas vidas. Foille inevitable pensar no seu pai, que naufragara xa facía 8 anos e pensaba que sería unha nova desgracia para a súa nai.

 

Nada máis lonxe da realidade, cando estaban xuntiños a escuras o avó tranquilizou a Uxío, explicoulle que o lugar onde se encontraban era “A Ínsua”, unha pequeña illa que se atopa  na desembocadura do Río Miño e que fai moitos anos era unha cárcere.

 

-        Entón, estamos preto da Guarda? – preguntou Uxío

-        Claro que sí, o peor xa pasou, penso que estamos a salvo. Todas esas luces que ves ahí son farolas de Portugal e a este outro lado está A Guarda, espero que mañá podamos volver pero non sei como

 

Por sorte, ó lonxe, divisaron unha luz na auga que se acercaba hacia a illa. Rápidamente Uxío e o avó bracearon e gritaron de forma desesperada.

 

-        Axuda, axuda!!!

 

Por sorpresa para eles a barca foi dereitiña hace onde eles estaban, era o tío Amadeu, o irmán do pai de Uxío que se adica a pescar lamprea no Río Miño. Resulta que Carme estaba na casa moi preocupada pola tardanza dos pescadores e avisoulle xa que tiña o presentimento que algo podía haber pasado. O tío Amadeu deulles un forte abrazo e xuntos choraron un rato, botoulles unha manta para tapalos, subiron ós tres na gamela de Amadeu e partiron rumbo a casa.

 

Pouco despois chegaron ó porto onde agardaba Carme e outros mariñeiros que chegaban cargados de bo peixe.

 

Xa na casa Uxío preparouse  para durmir despois deste longo día que nunca esquecería, pero o seu soño seguía sendo poder ser un gran mariñeiro como o seu avó.

 

 

 


BASES DEL III CONCURSO DE RELATOS "HOMES E MULLERES DO MAR"

III CONCURSO DE RELATOS “HOMES E MULLERES DO MAR” (2018)

 

A Organización de Productores Palangreros Guardeses en colaboración con la Editorial Galaxia, con desexo de promocionar a literatura galega e iniciar aos mais cativos no mundo literario, convoca a terceira edición do CONCURSO DE RELATOS “HOMES E MULLERES DO MAR”.

Este premio poderá ser alcanzado por todos os autores e autoras cun relato curto escrito en lingua galega concorde coa idade, tema e valores sinaladas nas bases do concurso excepto as persoas gañadoras de edicións anteriores.

 

IDADE

 De 10 a 12 anos.

 

TEMA

 “Homes e mulleres do mar”

 

PARTICIPANTES

 Nenos e nenas de 10 a 12 anos de toda Galicia.

 As persoas premiadas non poderán ser premiadas en dúas edicións consecutivas. 

 

MODALIDADE E CATEGORÍAS DOS RELATOS

 Unha única modalidade na que inclúa o idioma Galego. 

 Cada participante so poderá presentar un escrito.

 Os traballos presentados terán unha extensión mínima de dous folios e máxima de seis.

 Formato habitual (Arial 11) a dobre espazo e por unha sola cara (en formato papel).

 Deberán ser orixinais e inéditos, polo que non se terán en conta aqueles que se haxan presentado e premiados en outros concursos.

 Os traballos presentados deberán ser de ficción, polo que o xurado non admitirá ensaios ou redacción sobre o tema proposto.

 

ENTREGA DOS RELATOS

 Os relatos en formato papel presentaranse na oficina da Organización de Palangreiros Guardeses (OR.PA.GU.) na dirección calle Manuel Álvarez, 16 (baixo), C.P.36780 A Guarda (Pontevedra) en horario de 09.00 h a 15.00 horas de luns a venres.

 Os relatos entregaranse en formato papel dentro dun sobre cerrado, POR TRIPLICADO e sen asinar.

 Axuntarase outro sobre cerrado que conterá no seu interior nome e apelidos, idade, dirección, correo electrónico e teléfono do autor. 

 No exterior de ambos sobres deberá constar a referencia do concurso “Homes e mulleres do Mar” e titulo da obra.

 

PRAZO DE ADMISIÓN

 Dende o 01 de Abril ata o 30 de Abril.

 

PREMIOS

 Unha Tablet, un galardón e un lote de libros da Editorial Galaxia.

 A entrega do premio será nun acto que se celebrará o día 02 de Xuño do 2018.

 

XURADO

Teremos o privilexio de contar cos seguintes escritores, que valorarán a orixinalidade que propoñan os relatos presentados, así como un estilo e calidade narrativa.

 

Sonia Mirón. Profesora de Lingua e Literatura na ESO e titora na UNED. Gañadora dun accésit na categoría de relatos curtos no premio “Leopoldo Alas” (2005) e publicou varios microrelatos en antoloxía. Tamén e autora de varias entrevistas e reseñas para diferentes publicacións. 

 

Francisco Castro Veloso: Director da Editorial Galaxia, escritor e gañador de varios premios como son Frei Martín Sarmiento, 13º Premio de Novela por Entregas de a La Voz de Galicia, Pluma de Prata no I Certame de Xornalismo de Opinión Raimundo Domínguez, Mellor libro infantil para os lectores da web Fervenzas Literarias, finalista do Premio Fundación Caixa Galicia de literatura xuvenil no 2007, Premio García Barros no 2007, Premio Blanco Amor no 2006, Premio Modesto R. Figueiredo de narracións breves no 2005, Premio Rosa Reboredo de Narrativa da Asociación Cultural Galega de Cornellà no 2005, Premio xornalístico Manuel Reimóndez Portela, Premio de novela curta Manuel Lueiro Rey no 1997.

 

Fátima Pérez Sobrino: Filóloga hispánica da localidade de A Guarda.

 

FALLO

 Será publicado o día 14 de Maio do 2018, na páxina web da Organización de Palangreiros Guardeses (http://www.orpagu.com)

 

OBSERVACIÓNS

 Para calquera consulta sobre o concurso ou as súas bases, pode dirixirse a seguinte dirección de correo electrónico: concursorelatosorpagu@gmail.com 

 A Organización reservase os dereitos de reprodución gratuíta dos relatos presentados, citando sempre o nome e apelidos do autor ou autora.

 As obras serán validadas pola organización do concurso, reservándose o dereito de non facer públicas aquelas obras que se consideren non adecuadas ao espírito do concurso por diversos motivos, como pode ser por contido ofensivo.

 As obras non premiadas serán arquivadas ou destruídas pola Organización, garantindo así que non se fará ningún uso indebido do seu contido. Se o autor/a o indicase expresamente no momento da inscrición, devolverase a súa copia.

 O feito de participar supón a total aceptación das presentes bases, así como a decisión do xurado.

 A Organización queda facultada para resolver calquera continxencia non prevista nas bases.

 A Organización de Palangreiros Guardeses, en cumprimento da Lei Orgánica 15/1999, do 13 de Decembro, de Protección de Datos de Carácter Persoal, informa que os datos persoais que Vd. nos proporciona, serán engadidos no ficheiro “CONCURSO DE RELATOS HOMES E MULLERES DO MAR”, titularidade de esta entidade, que a finalidade e xestionar, difundir e fomentar o interese cultural e social organizado por ORPAGU no ámbito das súas competencias.

 

 Se o desexan poden exercitar os dereitos de acceso, rectificación, cancelación e oposición dirixíndose á oficina de Orpagu en A Guarda, calle Manuel Álvarez, número 16 – baixo. 

 

 

Descarga
BASES III CONCURSO DE RELATOS HOMES E MULLERES DO MAR
BASES III CONCURSO DE RELATOS HOMES E MU
Documento Adobe Acrobat 153.4 KB

CARTEL GAÑADOR DA XIV FESTA DO PEIXE ESPADA

A gañadora do premio polo CARTEL DA "XIV FESTA DO PEIXE ESPADA" é

Mikaela Rodríguez Martínez do Colexio PP. Somascos.


GAÑADORA DO II CONCURSO DE RELATOS "HOMES E MULLERES DO MAR"

A gañadora do II CONCURSO DE RELATOS “HOMES E MULLERES DO MAR” é

María Calvar Giráldez de 12 anos de idade,  de Mos (Pontevedra)

co relato "Amores Mariñeiros".

Amores mariñeiros

Eu quixen voar, coma as gaivotas no porto. Eu quixen navegar, por mareas e océanos. Eu quixen facerme ver, coma o faro no cantil. Eu quixen ser libre, coma os peixes dos mares, pero sobre todo, eu quíxena a ela.

 

Eu era un mariñeiro, o meu barco era pequeno pero forte, encantábame navegar, era algo que non se podía explicar, sentíame ben, libre, sen preocupacións. O mar era o meu fogar, o único lugar onde quería estar, ata que a coñecín.

 

Ela era unha moza fermosa de cabelo negro e rizo, moi intelixente e espontánea, aínda recordo hoxe como me namorei.

 

Baixaba do meu barco, facía dúas semanas que estaba en alta mar, era case noite o sol comezaba a desaparecer e ela camiñaba pola praia, case deserta.

Namoreime nada mais vela era como unha fermosa serea, achegueime e comezamos a falar.

 

Fomos felices ata que decidimos ir vivir onde nacera, unha aldeã fermosa, pero sen algo moi importante para min, o mar. Nela só había catro casiñas, unha igrexa e campos e máis campos, custárame moito traballo deixar o meu pequeno barco, deixeino a bo coidado, iso si, mais botaríao en falta. Fomos vivir alguns anos á súa aldeã, no lugar onde ela era feliz, onde ela estaba a gusto, mais eu notaba que algo faltaba no meu interior.

 

Despois de varios anos sen ver o mar, fomos unha tempada a casa dos meus pais. Por fin volvín  ver o meu tan querido fogar. Volvín ver as ondas, as gaivotas, as barcas na praia...

 

Ao segundo dia fun onda o home a quen lle deixara o meu barco. Un home de barba branca e crecha, moi forte e un bo mariñeiro. Contoume que nun día de treboada no que o mar estaba picado e volvía de pescar, cando xa divisaba o faro, unha gran onda pasou por riba del e máis do barco, el tivo sorte, mais non se podía dicir o mesmo sobre o barco. Custoume moito asumir que o meu querido barco  xa non estaba.

 

Ao terceiro día fun á taberna á que adoitaba ir cando aínda vivía alí. Atopeime con vellos compañeiros mariñeiros, pasamos un bo anaco. Por un momento esquecín que aquilo ia ter un fin, que dentro de poucos días volveríamos á nosa casa, mais non ao meu fogar.

 

Nese mesmo día, cando o sol comezaba a desaparecer, fomos á praia, á  mesma praia onde nos coñecemos. Estivemos alí ata que se fixo noite, todo aquilo fixonos moi felices. Lembrei todos os bos momentos naquel pobo costeiro, non quería volver á aldea onde vivíamos agora, non quería ter que volver deixar o mar atrás.

 

Ao día seguinte, moi cedo, espertei e fun en busca dunha barca. Vendéronme unha que non estaba en moi bo estado, precisaría uns retoques. Traballei nela ata que o reloxo da igrexa deu as nove. Entón deixeina na praia e volvín a casa.

 

Durante todo o día non lle contei nada, non quería que soubese que tiña unha barca. Non sei se foi por medo ou por sorprendela, só sabía que as cousas irían mellor se non llo contaba, non tiña porque ocultarllo para sempre, só esperaría algúns días para dicirllo.

Despois de varios días traballando nela, quedou coma nova. Ese mesmo día, cara á noitiña, marcharíamos outra vez á aldea, á nosa casa rodeada de campo e catro casiñas, sen mar a quilómetros de distancia.

 

Pasou o tempo e o sol desapareceu, iamos camiñando; ela buscando un taxi, eu cruzando os dedos para non atopar ningún ata chegar á praia. E xusto cando ela distinguiu de lonxe as súas raias brancas e vermellas, eu collina da man e leveina ata a beira do mar a carón da miña barca.

 

Preguntoume que faciamos alí. Eu non lle contestei, só comecei a empurrar a barca cara ao mar, despois, inviteina a subir e comezamos a navegar. Todo fora moi fermoso, a lúa e as estrelas brillaban no ceo e reflectíanse no mar. O seu cabelo negro perdíase na noite e os seus ollos, brillaban como luceiros. Ela era feliz, e eu tamén.

 

Cando chegamos á altura do faro parei de remar e comecei a falar. Conteille que eu non quería volver á aldea, non por agora, precisaba pasar uns días máis na costa, no mar.  Non estaba preparado para volver deixar o mar atrás. Os dous falamos e decidimos que ela marcharía á aldea e eu quedaría un pouco máis na costa.

 

- Non tardarei moito, unha semana, non máis – dixen eu.

 

E contestoume: - Tarda o que queiras. Eu esperareite por sempre.

 

E así foi, ao día seguinte ela volveu á aldea e eu quedei no pobo. Decidín embarcarme, e coa miña barca suquei o mar guiándome cun vello compás de peto que herdara do meu avó. Sabía a rota de memoria, tardaría aínda algunhas horas en chegar, mais non me importaba, eu só quería volver pisar a miña illa.

 

“Terra á vista” – pensei nada máis ver a tan desexada illa -. Non deixaba de ser un neno, un pequeno tripulante. Na miña mente aínda seguían os recordos felices, aínda lembraba ao meu avó remando para levarme á illa cando de cativo, aínda lembraba os seus brazos osudos e débiles remando mellor ca ninguén. A súa idade nunca fora impedimento ningún. Como me gustaría volver velo, aínda que só fose unha vez.

 

Varei na praia que tantas veces pisara, e na que tantas alegrías e penas vivira. Non lembraba aquela brisa de verán, nin tampouco o son dos paxaros. A praia seguía coma sempre, deserta. Esa illa era o lugar onde ía cando quería estar só, nela a tranquilidade invadíame.

 

Camiñei ata chegar á pequena casiña que construíra o meu avó. No seu interior todo seguía igual ca sempre. Quedaría alí por uns días, despois voltaría a terra firme, á aldea a carón da miña amada.

 

A primeira noite na illa non puiden durmir, foime imposible, notaba que me faltaba algo. Púxenme a darlle voltas sobre o que facer, non quería volver á aldea, mais alí estaba a persoa que roubara o meu corazón, quería seguir alí na illa; mais ao mesmo tempo tiña ao meu avó moi presente na miña mente, e iso facía que unha e outra vez me preguntase porqué se tivera que ir.

 

Nos días seguintes as cousas non melloraron, mesmo empeoraron. Descubrira vellos documentos no escritorio do meu avó. Neles tiña apuntadas moitísimas cousas sobre a illa. Todas as especies de aves que atopara, cando eran as precipitacións máis abundantes, os cambios das mareas… E entre papeis e po, atopei algo terrible. Nun vello caderno con todas as súas follas soltas e roidas pola trilla, atopei unhas anotacións do meu avó, e onda elas un calendario debuxado a man cunha data marcada en vermello. Comprobei con espanto que nese día habería unha das maiores mareas vivas que inundaría toda a illa, quedaría asolagada baixo a auga. Faltaban só tres días para o día sinalado, en só tres días desaparecería todo, tiña setenta e dúas horas para despedirme. Iso era moi pouco tempo para asumir que tantas cousas afundiríanse con ela, non podería aturalo, sería demasiado triste.

 

Pasaron os días e chegou o momento de saír da illa e ver como era engulida polas augas.  Despois de poucas horas volvería baixar a marea e a pequena illa volvería existir, mais os momentos vividos e as pequenas lembranzas que non aboian, quedarían baixo o mar para sempre.

 

Subín á miña barca e quedei nela vendo coma a auga subía aos poucos, pero sen acougo.

 

Cando a illa case non se miraba, notei como a barca abaneaba, vireime pero ás miñas costas non atopei a ninguén. Entón escoitei unha voz que recoñecín  ao instante, unha voz que levaba moito tempo sen oir, pero aínda así, souben que quen me falaba era o meu defunto avó.

 

- Ah do barco pequeno mariñeiro!  - dixo el coa súa voz rouca pero cariñosa ao mesmo tempo-. Non perdamos máis tempo. Voga, voga!

 

Eu mirei cara á illa que desaparecía.

 

- Non te preocupes pola vella illa, non lle pasará nada. Cantas veces a marea a enguliu, e volveu aparecer tan fermosa coma sempre.

 

O meu avó sabía do que falaba, eu confiaba nel non me mentiría.

 

- Tes razón avó, a nosa illa estará ben.

 

- Polas barbas de Neptuno! Pois claro que estará ben. Veña mariñeiro voga, non hai tempo para pararse agora con longas explicacións. Pon rumbo ao porto e rápido.

 

Remei como había moito tempo non remara. Foi unha sensación que non lembraba, a de estar eu e o meu avó, os dous sós no  medio do mar. El tamén remaba, coma sempre parecía que non lle custaba traballo ningún, coa súa normal tranquilidade. Aquel era o meu avó, quería dicilo, quería gritalo, que todo o mundo o soubese. Estaba orgulloso de ser o seu neto, e quería que el tamén estivese orgulloso de min.

 

Nun momento non puiden aturalo máis e gritei con todas as miñas forzas: - Quérote, e non quero que volvas marchar!

 

Entón comecei a chorar, as bágoas saían dos meus ollos, esvaraban polas miñas meixelas e caían no inmenso mar azul, mesturándose coa súa auga salgada e perdéndose para sempre naquelas augas incontrolables.

 

- Non chores mariñeiro. Queres facer que o mar creza aínda máis? Eu non podo quedar aquí, e non se pode facer nada. Pero tes que volver á aldea, a xunto da túa amada, ela espérate e conta contigo. Pronto serei bisavó, teredes un fillo, quero que non te preocupes por min, só preocúpate polo teu meniño, el será un bo mariñeiro, asegúrocho. Só che pido un favor, que o pequeno se chame coma min – rematou de falar o meu avó.

 

- Prométocho – dixen eu secándome as bágoas coas mangas da camisa.

 

- Agora voga ata chegar a terra firme, non perdas o tempo e vai a carón da túa familia- dixo el. E desapareceu.

 

 

E voei como as gaivotas no porto. Naveguei  por mares e océanos. Fíxenme ver coma o faro no cantil. Fun libre como os peixes dos mares, pero sobre todo e ante todo, quíxenos a eles.


BASES DO II CONCURSO DE RELATOS "HOMES E MULLERES DO MAR"

II CONCURSO DE RELATOS “HOMES E MULLERES DO MAR” (2017)

IDADE

      De 10 a 12 anos.

 

TEMA

      “Homes e mulleres do mar”

 

PARTICIPANTES

            Nenos e nenas de 10 a 12 anos de toda Galicia.

            As persoas premiadas non poderán ser premiadas en dúas edicións consecutivas.

 

MODALIDADE E CATEGORÍAS DOS RELATOS

      Unha única modalidade na que inclúa o idioma Galego.

           Cada participante so poderá presentar un escrito.

           Os traballos presentados terán unha extensión mínima de dous e máxima de seis folios.

           Formato habitual (Arial 11) a dobre espazo e por unha sola cara (en formato papel).

           Deberán ser orixinais e inéditos, polo que non se terán en conta aqueles que se haxan presentado e premiados en outros concursos.

           Os traballos presentados deberán ser de ficción, polo que o xurado non admitirá ensaios ou redacción sobre o tema proposto.

 

ENTREGA DOS RELATOS.

     Os relatos en formato papel presentaranse na oficina da Organización de Palangreiros Guardeses (OR.PA.GU.) na dirección calle Manuel Álvarez, 16 (baixo), C.P.36780 A Guarda (Pontevedra) en horario de 09.00 h a 15.00 horas de luns a venres.

      Os relatos entregaranse en formato papel dentro dun sobre cerrado, POR TRIPLICADO e sen asinar.

      Axuntarase outro sobre cerrado que conterá no seu interior nome e apelidos, idade, dirección, correo electrónico e teléfono do autor.

      No exterior de ambos sobres deberá constar a referencia do concurso “Homes e mulleres do Mar” e titulo da obra.

 

PRAZO DE ADMISIÓN

      Dende o 23 de Febreiro ata o 31 de Maio.

 

PREMIOS

      Outorgarase un premio de unha Tablet e un galardón.

     A entrega de premios farase no marco da XIV Festa do Peixe Espada de A Guarda que se celebrará no último fin de semana do mes de Xullo (28,29 e 30 de Xullo).

 

XURADO

Teremos o honor de contar cos seguintes escritores, que valorarán a orixinalidade que propoñan os relatos presentados, así como un estilo e calidade narrativa.

      Escritora Iria Misa, gañadora do Premio Jules Verne de literatura xuvenil que concede Edicións Xerais coa súa obra Xa non estou aquí.

    Escritora Ledicia Costas, gañadora do Premio Merlín de literatura infantil coa súa obra Escarlatina, a cociñeira defunta, a mesma obra recibiu o premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil no ano 2015 e foi seleccionada para formar parte da prestixiosa Lista de Honor del Ibby en 2016. Coa novela de aventura, Jules Verne e a vida secreta das mulleres planta, obtivo o premio Lazarillo de creación literaria en 2015 e o Premio Fervenzas Literarias pola mellor obra de literatura no 2016. O seu libro Un animal chamado néboa, recibiu o premio Losada Diéguez de creación literaria 2016.

      Escritor Diego Giráldez. Gañou o Premio Literario de relato curto José Saramago en 2010. En 2016 recibiu o primeiro accésit do Premio Modesto R. Figueiredo de narracións breves; en maio dese mesmo ano, resultou gañador do certamen literario Manuel Murguía. Recentemente, o público dos premios galegos Fervenzas literarias elixiuno  mellor autor galego do ano 2016 pola súa obra Galería de saldos que, ademais, foi elixida como o segundo mellor libro de narrativa do ano.

 

FALLO

       Será publicado o día 30 de Xuño do 2017, na páxina web da Organización de Palangreiros Guardeses (http://www.orpagu.com)

 

OBSERVACIÓNS

      Para calquera consulta sobre o concurso ou as súas bases, pode dirixirse a seguinte dirección de correo electrónico: concursorelatosorpagu@gmail.com

      A Organización reservase os dereitos de reprodución gratuíta dos relatos presentados, citando sempre o nome e apelidos do autor ou autora.

    As obras serán validadas pola organización do concurso, reservándose o dereito de non facer públicas aquelas obras que se consideren non adecuadas ao espírito do concurso por diversos motivos, como pode ser por contido ofensivo.

      As obras non premiadas serán arquivadas ou destruídas pola Organización, garantindo así que non se fará ningún uso indebido do seu contido. Se o autor/a o indicase expresamente no momento da inscrición, devolverase a súa copia.

      O feito de participar supón a total aceptación das presentes bases. Así como da decisión do xurado.

      A Organización queda facultada para resolver calquera continxencia non prevista nas bases.

     A Organización de Palangreiros Guardeses, en cumprimento da Lei Orgánica 15/1999, do 13 de Decembro, de Protección de Datos de Carácter Persoal, informa que os datos persoais que Vd. nos proporciona, serán incluídos nos ficheiros “Festa do Peixe Espada”, titularidade de esta entidade, que a finalidade e xestionar, difundir e fomentar o interese cultural, gastronómico e social organizado por ORPAGU no ámbito das súas competencias.

 

     Se o desexan poden exercitar os dereitos de acceso, rectificación, cancelación e oposición dirixíndose a oficina de Orpagu en A Guarda, calle Manuel Álvarez, número 16 – baixo. 


CARTEL GAÑADOR DA XIII FESTA DO PEIXE ESPADA

A gañadora do concurso do CARTEL DA "XIII FESTA DO PEIXE ESPADA" é María Rodríguez González

 do Colexio "San José Hermanas Carmelitas de la Caridad".


GAÑADORA DO I CONCURSO DE RELATOS "HOMES E MULLERES DO MAR"

A gañadora do I CONCURSO DE RELATOS "HOMES E MULLERES DO MAR, elexida polo xurado é:

 

LARA SUÁREZ-MIRA REIJA, de A Coruña, co seu relato "ATA ONDE O CORAZÓN TE ORDENE"

Aluna do Colexio Obradoiro, curso 1º  da ESO

 

A entrega do premio realizarase  na "FESTA DO PEIXE ESPADA", que se celebrará o  30 e 31 de Xulio, na explanada do porto de  A Guarda. 

Ata onde o teu corazón te ordene

 

Segue. Nunca pares de nadar. Goza das suaves ondas do mar acariñando a túa escamosa pel. Pero, sobre todo, pase o que pase, segue nadando. Si algunha vez che falto e non sabes por onde ir, lembra que sempre tes que seguir ata onde o teu corazón te ordene.

 

Son as 15:30  e non son quen de resolver un exercicio de matemáticas. A verdade é que a materia é un pouco difícil. Cando saio da escola e vexo o fondo mariño cos seus peixes, as súas algas e as súas miles de cores, síntome realmente libre. Por fin soou o timbre da finalización das clases e, como fago sempre logo dun duro traballo, subo á superficie. O meu pai non se decata porque está traballando, pero si fora por el non podería facer a metade das cousas que fago.

 

Chámome Aral e para quen non o saiba, son unha serea. Os mariñeiros din que as sereas somos seres mitolóxicos que só servimos para despistalos mentres traballan e así conseguir que se veñan connosco ao fondo. Iso é conto. Todo o mundo sabe que os humanos non poden respirar debaixo da auga. Pero non vou dicir nada. Polo de agora.

 

A verdade, cando subo á superficie e atópome aos humanos pescando ou recollendo as súas redes, nasas e palangres, ou aos percebeiros loitando nas pedras, experimento unha sensación de liberdade. Sempre lles estou axudando en todo o que podo. Ás mariscadoras doulles conversa, aos pescadores axúdolles cando os seus anzois prenden nas rochas e non conseguen sacalos eles sos, e tamén axudo aos mariñeiros coas redes.

 

O meu pai é moi desconfiado e non me deixa axudar aos humanos porque di que eles nos desprezaron durante décadas, pero iso é auga pasada. En realidade non son malos. Só necesitan que lles deamos un pouco de peixe do noso fondo do mar para que eles poidan comer.

 

Pero fan unha cousa mal: emporcar. Se deixasen de tirar todos os plásticos ao mar e moitas outras porcalladas, todos viviríamos en paz e harmonía.

 

Hoxe a xogada saíume moi mal. O meu pai seguiume o rastro e viu cos seus propios ollos todo o que fago para beneficiar aos mariñeiros. Castigoume.

 

- Pero papá, non me podes castigar porque intente facer do mundo un lugar mellor, no que non haxa diferenzas entre sereas e humanos – Díxenlle.

 

- Miña filla, non entendo por que lles queres axudar si eles o que fan é pescar os peixes pequenos  e arruinarlles a vida – Contestoume.

 

- É moi sinxelo papá, eles queren comer. Teñen o mesmo dereito que ti e máis ca min. O peixe ten moitos elementos beneficiosos para o organismo. Ademais, non debes esquecer que os mariñeiros teñen moito traballo e levan moito tempo no oficio – Repliqueille.

 

Non debeu de gustarlle o ton que usei porque mandoume dereita ao meu cuarto. El sempre me dicía que seguise, que perseguise os meus soños, que chegase a onde me ordenase o meu corazón.

 

Sentín un leve rumoreo detrás da porta. Era miña nai que preguntaba si estaba ben. Contesteille que si e ela irrompeu na habitación. A miña nai e o meu pai eran o que máis quería neste mundo. Sempre tiñan unha solución para todo.

 

Ela díxome que a meu pai xa lle pasara a carraxe, que xa podía volver á mesa e que estaba todo arranxado. O desacougo non lle durara máis de media hora. Iso era o que máis me gustaba do meu pai. Por moitos erros que cometese sempre me acababa perdoando.

Empezamos a comer e déronme a noticia máis esperada da miña vida: dixéronme que podía traballar cos humanos sempre que eles estivesen vixiándome. Empezaría mañá.

 

E como sempre ocorre, mañá chegou. Ao saír da escola os meus pais viñéronme a recoller e ascendemos os tres, collidos da man, á superficie. Víronnos e animáronme a empezar a traballar, mirei aos meus pais para despedirme e…

 

 

- Pase o que pase. Sempre segue, persegue os teus soños, guíate polo teu corazón… ata onde o teu corazón te ordene.


BASES DEL I CONCURSO DE RELATOS "HOMES E MULLERES DO MAR"

I CONCURSO DE RELATO DA FESTA DO PEIXE ESPADA (2016)

 

EDAD

De 10 a 12 años

 

TEMA

"Homes e mulleres do mar".

www.escritores.org

Estaremos encantados de leerte y sumergirnos en tus historias.

 

PARTICIPANTES

Niños de 10 a 12 años de toda Galicia.

Las personas participantes no podrán ser premiadas en dos ediciones consecutivas.

 

MODALIDADES Y CATEGORIAS DE LOS RELATOS

Una única modalidad en la que se incluyen los dos idiomas oficiales en la CCAA de Galicia (gallego y castellano). Cada participante presentará como máximo un escrito.

 

Los trabajos presentados tendrán una extensión máxima de seis folios y mínima de dos. Con formato habitual (arial 11) a doble espacio y por una sola cara (en formato papel). Deberán ser originales e inéditos, por lo que no se tendrán en cuenta aquellos que hayan sido presentados o premiados en otros concursos. Los trabajos presentados deberán ser de ficción, por lo que el jurado no admitirá ensayos o redacciones sobre el tema propuesto.

 

ENTREGA DE LOS RELATOS

Los trabajos en formato papel se presentarán en la oficina de la Organización de Palangreros Guardeses (OR.PA.GU) en la calle Manuel Álvarez nº16, CP 36780, A Guarda en horario de 09:00 a 15:00 horas y de lunes a viernes.

 

Los relatos se entregarán en formato papel dentro de un sobre cerrado, POR TRIPLICADO y sin firma.

 

Se adjuntará además, otro sobre cerrado que contendrá en su interior nombre y apellidos, fotocopia del DNI, edad, dirección, correo electrónico y teléfono de la autora ó autor. En el exterior de ambos sobres se hará constar: la referencia del concurso ("Homes e mulleres do Mar), la edad del autor/a y el título de la obra.

 

Los trabajos en formato electrónico deberán ser enviados a la dirección: comunicacion@orpagu.com haciendo constar en el cuerpo del correo la edad del autor/a,  teléfono y el título de la obra.

 

PLAZO DE ADMISIÓN

Desde el 7 de marzo al 29 de abril de 2016 ambos inclusive.

 

PREMIOS

Se otorgará un premio por valor aproximado de 400 euros

La entrega de premios se realizará en el marco de la fiesta del Pez Espada 2016 que se celebrará el último fin de semana del mes de julio (30 y 31 de julio).

 

JURADO

El jurado estará formado por la escritora y ganadora del premio Xerais de Literatura Infantil, Érica Esmorís, elcoordinador de nuevos proyectos y editor de infantil y juvenil de la editorial Galaxia, Francisco Castro y la escritora y profesora de Filología Hispánica en la UNED, Sonia Mirón. Este jurado valorará la originalidad que proponen los relatos presentados, así como su estilo y calidad narrativa.

 

FALLO

Será publicado durante la segunda quincena del mes de mayo de 2016 en la página web de la Organización de Palangreros Guardeses http://www.orpagu.com/

 

OBSERVACIONES

Para cualquier consulta sobre el concurso ó sus bases puede dirigirse a la siguiente dirección de correo electrónico: comunicacion@orpagu.com

 

La organización se reserva los derechos de reproducción gratuita de los relatos presentados, citando siempre el nombre y apellidos del autor ó autora.

 

Las obras serán validadas por la organización del concurso, reservándose el derecho de no hacer publicas aquellas obras que se consideren no adecuadas al espíritu del concurso por diversos motivos como puede ser por su contenido ofensivo.

 

Las obras no premiadas serán archivadas o destruidas por la Organización garantizando así que no se hará ningún uso indebido de su contenido. Si el autor/a lo indicara expresamente en el momento de la inscripción, se le devolvería su copia.

 

El hecho de participar supone la total aceptación de las presentes bases. Así como de las decisiones del jurado.

 

La organización queda facultada para resolver cualquier contingencia no prevista en las base.

 

La Organización de Palangreros Guardeses, en cumplimento de la Ley Orgánica 15/1999, de 13 de diciembre, de Protección de Datos de Carácter Personal, informa que los datos personales que Vd. nos proporciona serán incluidos en el fichero “Fiestas Pez Espada” titularidad de esta entidad, cuya finalidad es gestionar, difundir y fomentar el interés cultural, gastronómico o social organizadas por ORPAGU en al ámbito de sus competencias.

Si lo desea puede ejercitar los derechos de acceso, rectificación, cancelación y oposición dirigiéndose a la oficina de OR.PA.GU en A Guarda, calle Manuel Álvarez nº16.

 

 


ORPAGU convoca el I Concurso de Relatos Homes e Mulleres do Mar

La Organización de Palangreros Guardeses (OR.PA.GU) lanza el I Concurso de Relatos de la Fiesta del Pez Espada que, tras ocho años sin celebrarse, se retomará los próximos 29, 30 y 31 de julio de 2016.

 

En el marco de la fiesta del pez espada y con el objetivo de promover la pasión por la literatura, OR.PA.GU convoca este primer concurso de relatos para escolares de diez a doce años de edad bajo la temática Hombres y Mujeres del Mar.

 

Los relatos podrán enviarse a la direccion comunicacion@orpagu.com entre los días 8 de marzo y 29 de abril de 2016 o bien podrán ser entregados en las oficinas de la organización en A Guarda.

 

Los interesados podrán consultar las bases del concurso en la pestaña noticias de la web www.orpagu.com

 

Jurado de lujo

Esta primera edición contará con un prestigioso jurado formado por el escritor y editor de infantil y juvenil de la editorial Galaxia, Francisco Castro; la ganadora del premio Merlin de literatura infantil, Érica Esmorís y la escritora y profesora de literatura en la UNED, Sonia Mirón.

 

Los relatos podrán presentarse en gallego o castellano y deberán tener una extensión mínima de dos folios y máxima de seis folios.

 

El ganador de este primer certamen se llevará una tablet de última generación que se entregará en el marco de la fiesta del Pez Espada en el mes de julio.

 

La Organización de Palangreros Guardeses anima a todos los colegios de Galicia a promover esta actividad y a colaborar en el fomento de la lectura y la escritura que, en esta primera convocatoria, quiere rendir homenaje a los hombres y mujeres que conviven a diario con la mar.

 

 El I Concurso de Relatos de la Fiesta del Pez Espada cuenta con la colaboración del MAGRAMA y el Fondo Europeo Marítimo y de la Pesca.